Cieszę się, że mój blog znalazł się na liście Polskich Szaf (http://polskie-szafy.blogspot.com/), od razu zwiększyła się jego popularność i zaczęły pojawiać się komentarze nie tylko moich znajomych :). Zaczynam życie w sieci - byleby nie popaść w przesadę! Dziękuję za wszelkie wpisy i zapraszam co jakiś czas na bloga, teraz staramy się z Karolcią usystematyzować jego prowadzenie tak, by co kilka dni pojawiała się nowa notka.

W komentarzach szafiarskich blogów często pojawia się określenie "stylizacja". Zaczęłam zastanawiać się, co ono właściwie oznacza. Kojarzy mi się raczej z założeniem czegoś na potrzeby zdjęć lub na jednorazowe wyjście na imprezę czy spotkanie o określonym charakterze, gdzie wskazane jest ubrać się wyjątkowo i szczególnie postarać się o dopieszczenie drobiazgów. W słowie "stylizacja" jest też coś sztucznego, związanego z przebierankami, wejściem w nie swoją skórę, żeby pobawić się w bycie kimś innym niż na co dzień. A skoro tak, to nie mogę nazwać tego, co robię, stylizacją... Bo dokładnie w ten sposób ubieram się każdego dnia. Ten styl jest tak "mój", że w innych rzeczach czuję się nieswojo, jakbym zakładała obcą skórę. Zakładam sukienkę, robimy jej z Karolcią zdjęcia, a potem wychodzę do kościoła czy na uczelnię, nic nie zmieniając :). Nie ma w tym sztuczności i przebieranek - jestem sobą do granic w moich tysięcznych sukienkach i spódnicach, co potwierdziliby wszyscy moi znajomi, którzy na palcach jednej ręki mogą policzyć, kiedy widzieli mnie w spodniach :).

Dzisiaj zestaw, który bardzo lubię. Spódnicę dostałam od mamy 2 lata temu, gdy pojechała odwiedzić mojego brata w Oxfordzie. Na zdjęciach nie widać, że jest na podszewce z tiulową falbanką u dołu. Czarna góra bardzo dobrze z nią współgra.

Oglądamy z Karolcią różne blogi i zastanawiamy się, co zrobić, by było jak najciekawiej. Brakuje u mnie zdjęć detali. Cyfrówka nie jest najlepszym narzędziem do ich ujęcia, ale na tyle, na ile się da, będziemy próbować :).