Trwa w Bydgoszczy (jeszcze trwa, do jutra :)) BFM - 55. Bydgoski Festiwal Muzyczny w Filharmonii. Otwarciem Festiwalu trzy tygodnie temu był koncert Aleksandry Kurzak - przepiękna gala operowa wypełniona ariami Pucciniego, Verdiego, Bizeta, Cilei oraz uwerturami oper w wykonaniu orkiestry. Jutro zakończenie festiwalu. Chadzam na prawie wszystkie koncerty i bardzo lubię ten wrześniowy koncertowy czas w Bydgoszczy. To właśnie na tym festiwalu kilka lat temu pierwszy raz w życiu słyszałam na żywo L'Arpeggiatę, nie mając jeszcze wtedy dużej świadomości, z kim mam do czynienia :). 

Post jest zatem bardzo tematyczny, bo tłem jest Filharmonia Pomorska i festiwalowe plakaty - Harfy Papuszy to kantata Jana Kantego Pawluśkiewicza, na której byłam w niedzielę, w dniu, gdy robiłyśmy te zdjęcia. Wybrałam się na ten koncert zresztą dokładnie w tym zestawie. Nie wygląda może na jakiś wystrzałowy strój, ale jest powodem mojej wielkiej radości, satysfakcji i dumy. Tę spódnicę uszyłam sobie sama i jest to moja pierwsza w życiu własnoręcznie szyta spódnica! Zrobiona z połowy koła, klasyczna długość midi, pod spodem jest halka, która nadaje spódnicy formę i objętość :). Zaczęłam w tym roku chodzić na kurs szycia, znalazłam w Bydgoszczy miejsce, gdzie mogę szyć swoje wymarzone sukienki i spódnice, i robić to (prawie) sama pod czyimś wprawnym okiem i ręką :). Szycie Jest Piękne - powtarzam to od początku września każdemu, kogo spotykam, i kto pyta się, co u mnie słychać, i tak własnie nazywa się pracownia krawiecka, gdzie chodzę na zajęcia :). Spódnica jest już skończona i noszona przez mnie, teraz na maszynie "robi się" sukienka, której też nie omieszkam obfotografować, gdy już ją skończę :). Cudowności! Kolejny plan to uszycie sukienki według wykrojów Vogue Vintage, które przyniosła mi pokazać jedna z kursantek po tym, jak powiedziałam o swojej miłości do mody lat 50-tych. Naprawdę mogę z pełnym przekonaniem powiedzieć, że spełniam marzenia :D. Nareszcie sama zaczęłam szyć! 

Autorką zdjęć do tego posta jest tak jak poprzednio Kaja Szatkowska :). 

fot. Kaja Szatkowska

------

bluzka - H&M Basic

Spódnica - handmade

Czółenka - Deichmann

Filcowy kwiat - handmade

Kolczyki - Apart

W ostatnim czasie dwukrotnie uczestniczyłam w warsztatach z plecenia wianków - jednych w Poznaniu w jeżyckiej kwiaciarni Chabazie, zorganizowanych dla naszej fejsbukowej spódnicowej grupy z inicjatywy Świeczka, a drugich w Bydgoszczy, w ostatnią niedzielę, prowadzonych przez Bukiecikowo w czasie Targu Roślinnego na Gimnazjalnej :). Za pierwszym razem przegapiłam moment na zrobienie wiankowej sesji na bloga, za drugim razem zawczasu zaklepałam czas i umówiłam się z Kają na zdjęcia :). Tamten wianek był jak korona z kwiatów, pełen róż, goździków i liści eukaliptusa, ten jest polny, jesienny, z hortensją i owocami dzikiej róży :). Technika plecenia też się nieco różniła - za pierwszym razem używałam drutów do mocowania kwiatów na trzonie wianka, za drugim taśmy florystycznej. Ale tak jak wtedy, tak tez tym razem mam na sobie czerwony żakiet z haftami pawich piór :). Żałując, że wtedy go nie obfotografowałam, skorzystałam z okazji za drugim razem, ponownie w wianku na głowie. 

Mam nadzieję, że uda mi się powrót do częstszego blogowania. Nie zrezygnowałam wcale z myśli, by go dalej prowadzić, jakkolwiek ostatnie miesiące ciszy mogły wzbudzić takie wątpliwości. Wakacyjne rozjazdy, codzienny roztrzepany czas rozmaitych obowiązków, i takie rzeczy schodzą na dalszy plan. Obawiam się trochę nadchodzącej jesieni i szaro-brunatnej pogody, jaką może ze sobą przynieść, ale póki się da, póki to możliwe, by łapać jasne momenty dnia i kawałek słońca zza chmur, i póki mam w głowie kilka kolejnych pomysłów na zestawy na bloga, dopóty jest szansa na regularność :). 

Cała jestem na tych zdjęciach w ciuchach vintage. Żakiet pochodzi z uroczego sklepu Kolorowe Nastroje w Krakowie, który odwiedziłam w wakacje i który serdecznie polecam, jasne rękawiczki z kolei z poznańskiego vintage-sklepu Retromania, którą spotkałam na targach Vintage w Kinie Luna w Warszawie. Spódnica to z kolei internetowa zdobycz, ale też z drugiej ręki. Śledzenie fejsbukowych sukienkowych i retro grup, oglądanie stylowych zdjęć na Instagramie sprawiają, że wraca do mnie chęć wyszukiwania vintage perełek w sklepach i second handach, a potem noszenie ich na co dzień. Nie wiem, na ile to przystoi pracownikowi systemu oświaty, ale skoro mam też artystyczne wykształcenie, to trudno mi się powstrzymać :). 

Zdjęcia robiłyśmy w bydgoskim Parku Ludowym, a ich autorką jest Kaja, z którą kiedyś spotkałyśmy się na sesję na Wyspie Młyńskiej :). Kiedy to było!... Co więcej, tamta sukienka ciągle jest w mojej szafie i nadal ją noszę :). 

Fot. Karolina Szatkowska

-------

Żakiet - Kolorowe Nastroje

Spódnica - grupa sprzedażowa na fb

Rękawiczki - Retromania

Buty - Deichmann

Kolczyki - Rossmann

Wianek - Bukiecikowo

1 kwietnia, w primaaprilisową sobotę, spotkałyśmy w gronie Kobiet #wspódnicy drugi raz. W porównaniu do poprzedniego spotkania było nas 3 razy więcej i wśród uczestniczek znalazły się trzy dziewczyny, które dojechały do Bydgoszczy specjalnie na nasze spotkanie :). Jak dobrze poznać się w realu i jak miło zobaczyć, że jest nas na miejscu spora grupa dziewczyn śledzących nasza facebookową grupę.

To, co mnie porusza, to że grupa pokazuje mi, że naprawdę jest nas całkiem dużo - dziewczyn o podobnym zapatrywaniu na ubieranie się, czujących się naturalnie w spódnicach i sukienkach, noszących je na co dzień, a nie tylko od okazji do okazji. Sposobów na noszenie spódnic i sukienek jest tyle, ile dziewczyn na grupie - jedne swoim stylem kultywują zasady klasycznej elegancji, inne bawią się modą, jeszcze inne udowadniają, że spódnica może też być ubraniem swobodnym, niemalże dresowym, i przełamują szpilkowo-gorsetowy szyk :). Każda ma w ten sposób coś do powiedzenia o kobiecości. A najbardziej podoba mi się klimat, jaki panuje na naszej grupie - pełen życzliwości, dobrego humoru, otwartości, wzajemnego wsparcia. Zdarza się, że dziewczyny piszą o sprawach natury osobistej i spotykają się wtedy z kobiecym zrozumieniem i słowami pociechy. Z kolei jeśli pojawiają się krytyczne komentarze pod zdjęciami, zawsze są konstruktywne i pisane w taki sposób, że jesteś wdzięczna za tę obiektywną ocenę :). 

Spotkanie ponownie odbyło się w Cafe Kino na Długiej, przy każdym miejscu znalazłyśmy kupony rabatowe do Marie Zeli i Własnie Dzisiaj, a zdjęcia, tak jak poprzednim razem, zrobiła każdej z nas Agata. Tego dnia pół dnia spędziłam na pierwszej tegorocznej wycieczce rowerowej, zrobiliśmy sporą pętelkę od Ostromecka w kierunku Torunia, ponad 80 km. To jednak spowodowało, że miałam bardzo mało czasu na przebranie się i wyszykowanie na popołudniowe spotkanie, w dodatku, jeśli się przyjrzeć, widać, że na rowerze złapało mnie słońce, bo mam zaczerwienione przedramiona :). Tylko przedramiona, bo na dłoniach miałam rowerowe rękawiczki :). W każdym razie miałam niewiele czasu, żeby wyprasować ubrania, odświeżyć się, uczesać, czyli ogólnie mówiąc "uczłowieczyć" się przed wyjściem na miasto, w związku z czym moje twarz i włosy pozostawiają trochę do życzenia :P. Spódnicę widać jednak w całej okazałości, więc korzystam z uprzejmości Agaty, która zrobiła mi trochę więcej zdjęć, i publikuje je jako post na blogu :). Spódnicę pokażę jednak jeszcze co najmniej raz na blogu, bo mam z nią sprawdzony weselny zestaw z granatową górą, poza tym mogłabym wtedy bardziej się wyszykować do zdjęć :).

Zapraszam na blogi bydgoskich Dziewczyn #wspódnicy, i polecam zajrzeć na strony partnerów naszego spotkania :): 

Haukotella - krakowska blogerka, która jest pomysłodawczynią Projektu 365 dni #wspódnicy 

Okiem Sary - blog Ani

Kobiecym krokiem przez życie - szyciowy blog Moniki

Pożeracze czasu - blog Agaty

Własnie dzisiaj - narzędzia do organizowania czasu autorstwa Agaty :)

Linka Photografie - fotograficzna strona Karoliny 

Bukiecikowo - od nich dostałyśmy śliczne kwiaty :)

Marie Zelie - sklep z pięknymi ubraniami, ulubiona firma dziewczyn z grupy 365 dni #wspódnicy

Żona modna - blog o ślubach pełnych naturalności 

I wreszcie, last but not least, strona Agaty, autorki wszystkich naszych zdjęć: AgataZietarska.pl

------

spódnica - Mohito

koszula - H&M

buty - CCC

kolczyki - Rossmann

W poprzednim poście wspomniałam, że na Facebooku istnieje kilka spódnicowo-sukienkowych miejsc. Jednym z nich jest Projekt 365 dni #wspódnicy, powstały z inicjatywy krakowskiej blogerki Haukotella. Śledzę grupę od początku, w którymś momencie sama zaczęłam publikować tam swoje codzienne zdjęcia, ucząc się humorystycznego stylu #hashtagów, który tam panuje i niezwykle mi się podoba (np. sztandarowe #teamkapcie czy mój osobisty hashtag #teamlatającekróliki). Klimat grupy jest przeuroczy, bardzo kobiecy, pełen życzliwości i daje poczucie jakby nieustannego uczestniczenia w babskiej imprezie, na której przymierzamy różne ciuchy i mówimy sobie nawzajem, co jest super, a co można by jeszcze dodać lub zmienić, by byłoby idealnie :). W ostatnim czasie zaczęły się pierwsze spotkania w różnych miastach, na których możemy się ze sobą poznać "w realu". W pewnym sensie się już znamy, bo widzimy nawzajem swoje codzienne stylizacje, które dziewczyny publikują na grupie i czytamy to, co sobie nawzajem piszemy pod zdjęciami, więc poniekąd wiemy już, co z nas za osoby :).

W ostatnią sobotę odbyło się Bydgoskie spotkanie kobiet #wspódnicy. Okazało się, że prawie wszystkie jesteśmy blogerkami, choć każda pisze o czymś nieco innym. Dowiedziałam się, czym są bartery albo link-party, i jakie są sposoby na zwiększenie zasięgu swoich postów.  Prawda jest taka, że mam niewielkie pojęcie o promowaniu swojego bloga w internecie, a widzę, jak bardzo przez te ostatnie 2-3 lata sieć się zmieniła. 

Spotkałyśmy w Cafe Kino na ul. Długiej, na stoliku czekały na nas upominki od Bukiecikowo i BąBą oraz bony promocyjne od Marie Zelie i Właśnie Dzisiaj. Agata przygotowała na spotkanie sprzęt do zdjęć, dzięki czemu każda z nas miała krótką sesję, co od razu wykorzystałam, by mieć materiał na nowego posta :). 

Tutaj podaję adresy blogów Dziewczyn, na które sama zaczęłam zaglądać już od jakiegoś czasu - na naszej facebookowej grupie był moment, że uczestniczki podały linki do blogów i stron, które prowadzą, więc miałam okazję poznać działalność Dziewczyn jeszcze przed naszym spotkaniem w realu :). 

Agata: Otóż to, Pożeracze czasu, Właśnie dzisiaj

Ania: Okiem Sary

Monika: Kobiecym krokiem przez życie

fot. Od A do Z - Agata Ziętarska Fotografia

-----

bluzka - Reserved

spódnica - Allegro

halka - Allegro

botki - Lasocki

Ostatni post z sylwestrowej sesji na dworcu Bydgoszcz Leśna. Bardzo prosty zestaw, czarny golf i spódnica, ale spódnica wyjątkowa - welur w pięknym, winnym kolorze. Spódnica pochodzi z Białych Maków, pamiętam, że wzięłam ją ze sklepu z pewnymi wątpliwościami, ale pani Beata przekonała mnie, że to ubranie dla mnie i dla nikogo innego. I dobrze, bo teraz noszę ją przy różnych okazjach. Czasem odważę się też założyć ją na co dzień, choć połysk materiału bardziej pasuje do "wyjść" - teatry, koncerty, niedziele i tego rodzaju nieco bardziej niż zwykle elegantsze sytuacje. 

Dużo radości sprawia mi powrót do prowadzenia bloga. Zaczęłam też doceniać media społecznościowe, z których korzystałam już wcześniej, ale dopiero teraz podchodzę do tego z większym zaangażowaniem. To, że wokół jakiegoś tematu tworzy się społeczność osób, dzielących się swoimi spostrzeżeniami i zainteresowaniami naprawdę działa motywująco. Na facebook'u jest kilka spódnicowo-sukienkowych stron, które od dłuższego już czasu śledzę, i ogromnie podoba mi się inicjatywa i zaangażowanie dziewczyn, które to tworzą, moderują i tych wszystkich pań, które publikują tam swoje posty. Miło wiedzieć, że nie jest się osamotnioną wyspą. 

Autorem wszystkich fotografii jest Jarosław Drulik :). 

fot. Jarosław Drulik

------

golf - H&M

spódnica - Białe Maki

botki - Lasocki

wisiorek - targi mienerałów w Bydgoszczy

kolczyki - handmade

Kolejny owoc sesji na dworcu Bydgoszcz Leśna, tym razem we wnętrzu :). Torebka wystąpiła w poprzednim poście, ale od wigilii, kiedy znalazłam ją pod choinką, czerwona szpileczka towarzyszy mi na co dzień. Główną bohaterką jest jednak spódnica w kwiaty, zimowo-jesienna spódnica w kwiaty, co warto podkreślić :). Jestem zwolenniczką przełamywania tych chłodniejszych pór roku wzorami, które kojarzą się z wiosną i latem. Spódnica jest bardziej mamy niż moja, ale mam teraz okazję podbierać niekiedy mamine rzeczy, na co mama przymyka oko. Nie pracujemy w tym samym miejscu, więc jakoś to się nie gryzie :). Spódnica została kupiona w sklepie Rabarbar na ulicy Gdańskiej w Bydgoszczy, który jest naszym pocieszeniem po stracie Białych Maków i Quiosque'u. Zestaw ten dostał w ostatnią niedzielę bardzo sympatyczny komentarz, gdy weszłam spóźniona na zajęcia szkoleniowe. Chciałam się wślizgnąć do sali niepostrzeżenie, ale prowadzący zaraz spontanicznie stwierdził na forum: "wczoraj w różu, dzisiaj w kwiatach, bardzo przyjemnie", na co grupa zareagowała bardzo życzliwym śmiechem, a ja odparłam, że trzeba się czymś wyróżniać :). 

Bohaterem jest też oczywiście odremontowany dworzec Bydgoszcz Leśna, o którym co nie co opowiedziałam poprzednim razem. W tle za przejrzystymi szybami osiedle Leśne, na którym mieściło się nasze przedszkole. Do tej pory jadąc ulicą Sułkowskiego nawykowo czekam na moment, kiedy skręcimy pomiędzy bloki pod nasze dawne przedszkole. To jest przewaga Bydgoszczy nad każdym innym miastem, w którym byłam i mieszkałam, że z miejscami wiążą się aż tak odległe wspomnienia - nie ze studiów czy pierwszych lat pracy, ale z okresem dzieciństwa. Choć akurat to konkretne tło i te konkretne bloki kojarzą mi się z Muranowem w Warszawie, już wtórnie :). 

Ciągle jeszcze uczę się i nieco ekscytuję obsługą Instagrama, na którego serdecznie zapraszam :). Staram się wrzucać tam różne drobiazgi, które mnie zainspirują lub wpadną w oko, trochę po linii moich zainteresowań - historia mody czy stroje, które szczególnie przypadają  mi do gustu, albo trafia tam to co już "nie zmieści się" w poście :). 

Tak jak poprzednim razem, autorem wszystkich fotografii jest Jarek Drulik, któremu ogromnie dziękuję za sesję na dworcu :). Wybór miejsca to był jego pomysł - ja tylko wybrałam ciuchy do obfotografowania :). 

fot. Jarosław Drulik

-----

spódnica - Rabarbar

golf - H&M

pasek - H&M

botki - Lasocki

kolczyki - uliczne stoisko w Lizbonie

Rozmawiając ostatnio z przyjaciółką o prowadzeniu bloga obie zauważyłyśmy, że listopad i grudzień to miesiące, kiedy aktywność w blogosferze nieco zamiera - coś w tych miesiącach jest, że praca mocno pochłania, dni stają się coraz ciemniejsze i krótsze, a energii starcza na tylko wykonanie tego, co trzeba, a brakuje już na zrobienie czegoś ponad bieżączki. Mnie zgubiły ciemne i krótkie dni - jak umówić się na sesję w plenerze po 16, kiedy o tej porze jest już po zmroku? Na szczęście mój fotograf wykazał się dużą cierpliwością i po dwumiesięcznej przerwie znów spotkaliśmy się, żeby przygotować materiał na kilka nowych postów :). Umówiliśmy się na dworcu Bydgoszcz Leśna, który od kilku miesięcy jest nowiuteńki, wyremontowany i czyściutki. Ciągle nie mogę przyzwyczaić się, że zamiast jednego peronu pomiędzy torami są dwa, w dodatku do drugiego prowadzi przejście podziemne, którego wcześniej w ogóle nie było. Po prostu przechodziło się przez tory. A dworzec ten ma dla mnie nieco sentymentalną wagę, bo to na nim wsiadałam w pociągi do Warszawy gdy studiowałam w stolicy i mój tata twierdzi, że dopiero czekając ze mną na pociąg na dworcu mógł wyciągnąć ze mnie owiane tajemnicą szczegóły mojego życia osobistego i trudności, które gdzieś tam w środku przeżywałam, a z których niekoniecznie chciałam zwierzać się rodzicom :). 

Płaszczyk jest maminy, lecz czasem go od niej pożyczam. Mówimy na niego "francuski", bo kojarzy nam się z Paryżem :). Pod płaszczem bakłażanowa sukienka z internetowego sklepu Ryba - Jestem Inna, który jakiś czas temu odkryłyśmy z mamą i siostrą. Bardzo przyjemny do noszenia materiał, miły, twarzowy kolor, a co ważne zimą - jest w niej naprawdę ciepło. Nas urzeka, że te sukienki są uniwersalne - zarówno na co dzień do pracy, jak i na jakieś wyjście, zależnie od dodatków. Na jednym ze zdjęć (we wspomnianym przejściu podziemnym :)) sukienka w całej okazałości - forma jest prosta, ale ma w sobie coś ciekawego. Mi bardzo podoba się to golfowe zakończenie przy szyi. Sukienka jest szyta tak, by nosić ją raczej bez paska, ale do mojej sylwetki jednak bardziej pasuje paseczek w talii :). 

Po ostatnim spotkaniu z przyjaciółką założyłam Instagrama dla bloga, więc postaram się i tam nieco materiałów podrzucać. Uczę się obsługi tej aplikacji, więc proszę o wyrozumiałość, jeśli nie będzie to wyglądało tak, jak u naprawdę profesjonalnych modowych blogerek :). 

Kończąc tekst, życzę dobrego, błogosławionego Nowego Roku! Otwartości na to, co przyniesie :). Pozdrawiam ciepło w te mroźne dni! 

Autorem wszystkich fotografii jest Jarosław Drulik. 

fot. Jarosław Drulik

Dworzec Bydgoszcz Leśna

------

sukienka - Ryba - Jestem Inna

płaszcz - Bolero

chusta - New York

torba - handmade przez osoby niepełnosprawne pod kierunkiem p. Teresy Wojnickiej (takie torby można zakupić u niej w Galerii Ubioru :))

botki - Lsocki

kolczyki-koty - handmade