Gdyby spodni nie było... / If there were no trousers...: sukienka

Ouchy - Lausanne - Vaud

Druga odsłona szwajcarskiej sesji :). Chronologicznie wcześniejsza od poprzedniej, co widać po niebie, świetle i porze dnia. Spotkaliśmy się z Krzysiem w Ouchy w Lozannie, dzielnicy położonej bezpośrednio przy brzegu Jeziora Genewskiego, bardzo malowniczej i szykownej części miasta. Poprzedni dzień był deszczowy i pochmurny, ale ponoć własnie po takich dniach, gdy deszcz przechodzi i wychodzi słońce, jest największa przejrzystość powietrza i najlepiej widać góry po drugiej stronie jeziora. Tak nam się właśnie trafiło, dostaliśmy pogodę jakbyśmy ją zamawiali. Wcale niełatwo o taką widoczność, bo jezioro często jest zasnute mgłą i drugi brzeg rzadko kiedy przeziera zza tej mgły z taką wyrazistością.

Zestaw, który mam na zdjęciach, prawie w całości składa się z ubrań mojej siostry :). Trochę łamię tym samym zasadę, że na blogu publikuję swoje sukienki i spódnice, ale zdarza mi się podebrać coś z szafy mamie czy siostrze, niekiedy wymieniamy się ubraniami - jesteśmy w szczęśliwej sytuacji, że możemy sobie na to pozwolić, bo nosimy podobne rozmiary. Choć to ja jestem z naszej trójki najwyższa, więc nie zawsze rzeczy mamy lub siostry są dla mnie odpowiednie pod względem długości. Ta sukienko-tunika z dzianiny jest krótsza niż rzeczy, które noszę zazwyczaj, ale mam poczucie, że nie przekracza jeszcze krytycznej długości, w której już wygląda się niekorzystnie. Wiadomo, nie jest to zestaw na oficjalne czy pół-oficjalne wyjście, ale do takiej okazji, jak turystyczne spacerowanie po mieście w towarzystwie znajomych w czasie urlopu ujdzie :). Poza tym jak miałam okazję pochodzić w innych niż swoje ubraniach, jak tu nie skorzystać :D.

Słońce o tej porze świeciło naprawdę intensywnie, nad jeziorem dodatkowo odbijało się od tafli wody, więc nie byłabym w stanie wystawiać twarzy do słońca bez okularów przeciwsłonecznych (które zresztą tez należą do mojej siostry :)). Widać na ostatnim zdjęciu, jak usilnie starałam się mieć oczy otwarte do zdjęcia przy ostrym świetle, które raziło mnie w źrenice :).

Autorem zdjęć, tak jak poprzednio, jest Krzysztof Ilowiecki.

--------
Second part of Swiss Session. If I want to be precise it was the first set, the heart-skirt was the second one. You can see that on a sky - in the photos of that post there's a sun that shines so intensely that I have to wear sunglasses. When I put them away I can't see with normally opened eyes, the light was too bright. The session was made in Ouchy, a district of Lausanne wich is placed by the Lake Geneva. Clothes that I'm wearing are my sister's. Well, we could wear each others clothes so when we have an occasion we exchange them. We're fortunate that our size and style is quite similar. I'm taller than her but there are still some skirts or dresses that I can put on :).

Author of all Swiss photos is Krzysztof Ilowiecki, our friend who lives in Zug right now :).

--------

sukienka - Białe Maki

sweter - siostrzany

pasek - Stradivarius

botki - Lasocki

kolczyki - Rossmann

broszka - prezent

Czytaj dalej

Udostępnij |

W oczekiwaniu na pociąg

Bydgoszcz 9.1.17

Rozmawiając ostatnio z przyjaciółką o prowadzeniu bloga obie zauważyłyśmy, że listopad i grudzień to miesiące, kiedy aktywność w blogosferze nieco zamiera - coś w tych miesiącach jest, że praca mocno pochłania, dni stają się coraz ciemniejsze i krótsze, a energii starcza na tylko wykonanie tego, co trzeba, a brakuje już na zrobienie czegoś ponad bieżączki. Mnie zgubiły ciemne i krótkie dni - jak umówić się na sesję w plenerze po 16, kiedy o tej porze jest już po zmroku? Na szczęście mój fotograf wykazał się dużą cierpliwością i po dwumiesięcznej przerwie znów spotkaliśmy się, żeby przygotować materiał na kilka nowych postów :). Umówiliśmy się na dworcu Bydgoszcz Leśna, który od kilku miesięcy jest nowiuteńki, wyremontowany i czyściutki. Ciągle nie mogę przyzwyczaić się, że zamiast jednego peronu pomiędzy torami są dwa, w dodatku do drugiego prowadzi przejście podziemne, którego wcześniej w ogóle nie było. Po prostu przechodziło się przez tory. A dworzec ten ma dla mnie nieco sentymentalną wagę, bo to na nim wsiadałam w pociągi do Warszawy gdy studiowałam w stolicy i mój tata twierdzi, że dopiero czekając ze mną na pociąg na dworcu mógł wyciągnąć ze mnie owiane tajemnicą szczegóły mojego życia osobistego i trudności, które gdzieś tam w środku przeżywałam, a z których niekoniecznie chciałam zwierzać się rodzicom :).

Płaszczyk jest maminy, lecz czasem go od niej pożyczam. Mówimy na niego "francuski", bo kojarzy nam się z Paryżem :). Pod płaszczem bakłażanowa sukienka z internetowego sklepu Ryba - Jestem Inna, który jakiś czas temu odkryłyśmy z mamą i siostrą. Bardzo przyjemny do noszenia materiał, miły, twarzowy kolor, a co ważne zimą - jest w niej naprawdę ciepło. Nas urzeka, że te sukienki są uniwersalne - zarówno na co dzień do pracy, jak i na jakieś wyjście, zależnie od dodatków. Na jednym ze zdjęć (we wspomnianym przejściu podziemnym :)) sukienka w całej okazałości - forma jest prosta, ale ma w sobie coś ciekawego. Mi bardzo podoba się to golfowe zakończenie przy szyi. Sukienka jest szyta tak, by nosić ją raczej bez paska, ale do mojej sylwetki jednak bardziej pasuje paseczek w talii :).

Po ostatnim spotkaniu z przyjaciółką założyłam Instagrama dla bloga, więc postaram się i tam nieco materiałów podrzucać. Uczę się obsługi tej aplikacji, więc proszę o wyrozumiałość, jeśli nie będzie to wyglądało tak, jak u naprawdę profesjonalnych modowych blogerek :).

Kończąc tekst, życzę dobrego, błogosławionego Nowego Roku! Otwartości na to, co przyniesie :). Pozdrawiam ciepło w te mroźne dni!

Autorem wszystkich fotografii jest Jarosław Drulik.

fot. Jarosław Drulik

Dworzec Bydgoszcz Leśna

------

sukienka - Ryba - Jestem Inna

płaszcz - Bolero

chusta - New York

torba - handmade przez osoby niepełnosprawne pod kierunkiem p. Teresy Wojnickiej (takie torby można zakupić u niej w Galerii Ubioru :))

botki - Lsocki

kolczyki-koty - handmade

Czytaj dalej

Udostępnij |

Rakowiecka

Białe Maki 25.11.13

Kolejna sesja z Jo, zrobiona w sympatycznym, studenckim mieszkaniu na Rakowieckiej - pozdrawiamy miłe lokatorki :).

Sukienka - tak jak poprzednie - z bydgoskich Białych Maków, ujęła mnie oryginalnością. Na zdjęciach ten połyskujący materiał może nie być dobrze rozpoznawalny - to aksamit. Sama sukienka jest krótka, ale jej krój i detale kojarzą mi się z dworskimi sukniami z XVI w. Taki dziwoląg do noszenia :).

fot. Joanna Boruszak Photography

-----

sukienka - Białe Maki

kolczyki -?

Czytaj dalej

Udostępnij |

Harmonia

Bydgoszcz 8.9.12

Kolejny bydgoski post, póki obie tu jesteśmy! Tego miejsca jeszcze nie było, chociaż pojawiły się mu pobliskie - szkoła muzyczna czy technikum kolejowe. Bydgoska dzielnica muzyczna, czyli wszystko w jednym fyrtlu: szkoła, akademia i filharmonia. Filharmonia tuż przed inauguracją pięknego festiwalu Musica Antiquae Europae Orientalis, na otwarcie którego wystąpi przecudowny zespół L'Arpeggiata, i na pewno wykonają tę przepiękną pieść, którą tu poniżej zamieszczam!!! Umieram na myśl o tym koncercie.

Kolejny bydgoski post i kolejna kwiatowa sukienka. Dostałam ją od K., która oddała mi ją mówiąc, że będzie mi pasowała. Zdaje się, że jest z jakiegoś lumpku w Krakowie. A może z Berlina? Kolczyki też od niej - własnoręczne :). Nie były robione z myślą o tej kiecce, ale pasują idealnie :).

Ten poważny, kamienny pan spoglądający na mnie z pogardą z cokołu to Ignacy Jan Paderewski, który patronuje bydgoskiej Filharmonii :).

---------

sukienka - od K.

sweter - Quiosque

baleriny - Deichmann

koczyki - od Karo

Czytaj dalej

Udostępnij |

Toskania

20 stycznia 2.9.12

Fotogeniczny ganek u wejścia do jednej z kamienic na ul. 20 stycznia w Bydgoszczy. To okolica piękna architektonicznie. Bydgoszcz jest miastem, które bardzo się rozrosło pod koniec XIX i na początku XX wieku, co jest bardzo widoczne w tkance miejskiej. Pełno stoi tu kamienic z tamtego czasu i nie można się napatrzeć na detale, niekiedy bardzo fikuśne. Boli, że wiele tych budynków stoi zaniedbanych. Ale nawet mimo to widać klasę.

Moje bydgoskie blogowanie ma w dużej mierze, chcąc nie chcąc, charakter promocyjny, ale tak wychodzi, gdy szukamy z M. w okolicy dobrego miejsca na zdjęcia, wybieramy to, o czym warto też napisać. Ten obszar - ulice 20 Stycznia, Paderewskiego, Chodkiewicza, al. Mickiewicza, patrząc nieco dalej, całą ul. Gdańska i odchodzące od niej wgłąb Bocianowa, są zabudowane taką właśnie architekturą. Ona przywodzi wspomnienia książek, którymi dziewczęta fascynują się w dzieciństwie - historie o panienkach z pensji dorastających pod koniec XIX wieku, kiedy to po ulicach sunęły dorożki, a kobiety nosiły powłóczyste, obfite suknie i bawiły się na balach :).

Zaczyna się wrzesień, ale nie potrafię przyzwyczaić się do myśli, że wkrótce nastanie jesień. Oby jak najdłużej były tak ciepłe i pogodne dni jak dziś.

sukienka - sh (znaleziona w Poznaniu na Jeżycach :))

kolczyki - od Ka. :)

sandały - Deichmann

Czytaj dalej

Udostępnij |

Przyzwoitka

Bydgoszcz 24.8.12

Wracam po długiej, długiej przerwie. Chciałabym wrócić do regularnego blogowania, ale kolejne miesiące pokażą, czy będą ku temu możliwości. Aby nie składać płochych obietnic, skoncentruję się na tym, co teraz mam tu do wklejenia :).

Jak co wakacje jestem znów w Bydgoszczy, którą zwykłam gorąco promować na moim blogu. Chodzimy z M. po mieście i w ostatnim tygodniu zatrzymał nas ten wdzięczny mural, który nie zwrócił naszej uwagi do chwili, gdy zaczęłyśmy szukać scenerii dla zdjęć. W ten sposób udekorowana jest ściana parku Kazimierza Wielkiego :).

A tuż obok jest furtka do Tajemniczego Ogrodu bluszczem opleciona.

Sukienka to tak naprawdę spódnica, ale to jest pomysł (podpatrzony zresztą niegdyś na czyimś blogu) na trochę inne noszenie takich rzeczy. Na upalne dni w sam raz :). Spódnicę dostałam i ogromnie dziękuję :). Przechodziłam w niej całe lato, tak dobrze nosi się takie rzeczy.

sukienka - dawna spódnica, prezent od mojej drogie Pani od Śpiewu :)

sweter - Jackpot&Cottonfiled (też prezent :P)

sandały - Aldo

torebka - ...

kolczyki - Rossmann

pasek - Orsay

Czytaj dalej

Udostępnij |

Szare, szare gołębie

gołebie 16.3.12

Wsiadłyśmy z Jo przed zajęciami w tramwaj, mając początkowo zamiar urządzić sesję w środku. Na przystanek podjechała jednak nowa 35-tka Pesy, rozmijająca się całkowicie z koncepcją, którą Jo trzymała w głowie. Postanowiłyśmy więc podjechać kawałek i przesiąść się gdzie indziej. A skończyło się na tym, że wysiadłyśmy na Moście Gdańskim, gdzie tramwaj nas wywiózł, zafascynowane perspektywą obfotografowania tego miejsca. Zresztą byłam pierwszy raz na tym moście. Drogi moich dojazdów z jednych do innych miejsc nigdy tędy nie przebiegały, zdarzało się jedynie czasem, że w środku nocy przejeżdżałam górą siedząc w czyimś samochodzie i poglądając przez szyby na Wisłę i Warszawę. Ale nigdy nie byłam na dole i nigdy nie zatrzymałam się na nim.

Gołębie usiadły tak, jakby koniecznie chciały znaleźć się na zdjęciach :).

Sukienkę dostałam od mamy :). Rzadko teraz bywam w domu i rzadko się z mamą widujemy. Może dlatego teraz , gdy jesteśmy razem, to przy okazji tak lubimy wybrać się na zakupy :). Popatrzeć na siebie nawzajem i pomóc sobie w wyborze. Moja mama jest przepiękną kobietą, uwielbiam na nią patrzeć, i bardzo pochlebia mi, gdy zdarza się, że czeka z zakupieniem jakiegoś ciuszka aż wrócę do domu, żebyśmy wybrały się razem i żebym jej powiedziała, czy to dobry wybór. A ta moja kiecka to właśnie z takich maminych zakupów :).

To ten przystanek, na którym wysiadłyśmy.

sukienka - Pierre

pasek - sh

buty - flohmarkt w Berlinie

kolczyki - upominek

Czytaj dalej

Udostępnij |

Think Pink! 2

Berlin 10.3.12

Kiedyś już napisałam posta o takim tytule. Dziś też jest jak najbardziej adekwatny, więc powtórzę go, bo tamto było dawno, dawno, ponad rok temu.

Z Jo spotkałyśmy się tym razem na wydziale. Sądzę, że niejeden czytelnik/czytelniczka rozpoznaje to miejsce :). Te zielone, odrapane ławki, przerdzewiałe kosze na śmieci, bloki w tle? To ciągle jest Muranów :). Nie wychodzimy z Woli, krążymy wciąż po okolicy, co pozwala zaoszczędzić nieco czasu i sprawić, że sesja nie będzie wielką wyprawą.

Dzianinową sukienczynę mam z lumpeksu na Jana Pawła. Aż tak różowej rzeczy do chodzenia na co dzień jeszcze nie miałam, ale jako, że nie mam obaw przed noszeniem intensywnych kolorów, chwyciłam ją z wieszaka i kupiłam za śmieszne pieniądze.Jak ja lubię takie zakupy :).

Butki przywiozłam z Berlina! Znalazłam je na pchlim targu na Mauerpark, który poleciła mi Karo. Krążyłam, krążyłam po nim i już zwątpiłam, ze cokolwiek sensownego tam znajdę, aż odważyłam się zanurkować w stoisko z butami i wypatrzyłam przedwiosenne półbutki, w sam raz na porę, która nadchodzi.

A kolczyki, też za śmieszne pieniądze, znalazłam na straganie w Sukiennicach w Krakowie. Nie miałam tam sobie niczego kupować, bo mam już i tak za dużo tych rzeczy, ale zadziwiła mnie prawie żadna cena, więc pomyślałam: "a co mi szkodzi?". To był koniec majowego weekendu w zeszłym roku w Krakowie. Ależ wtedy było zimno. Pamiętam, że do Warszawy wróciłam przemarznięta do szpiku.

sukienka - sh

pasek - H&M

korale - prezent od A.

kolczyki - stragan w Sukiennicach

buty - Flohmarkt an Mauerpark

Czytaj dalej

Udostępnij |

Duma i uprzedzenie

30-te 9.9.11

Udałyśmy się z Myrią w poszukiwaniu romantycznego miejsca, by sukienka kojarząca się nieco z Elizabeth Bennet znalazła odpowiednie dla siebie tło :). Uwielbiam i książkę, i filmy :). Razem z moją koleżanką Kolleander (która też prowadzi bloga :)) spotykałyśmy się kiedyś, by oglądać nocą wszystkie powstałe do dziś ekranizacje tej cudnej powieści. Jednego razu dotarłyśmy nawet do wersji z 1947 r. (o ile dobrze pamiętam datę!), ale było to już po 6 odcinkach serialu BBC i Keirze, tak późno w nocy (czy raczej wcześnie rano), że pamiętam mgliście jedynie początek i ogólne wrażenie, że film miał chyba niewiele wspólnego z historią z książki, a kostiumy wyglądały jak wyjęte z Disneya. Nie zależało im wtedy na odtworzeniu prawdy historycznej :).

Co innego w wersji z Keirą :). Na której zresztą też byłyśmy w kinie we czwórkę: Kolle z kuzynką Anią, a ja z Myrią :). Byłyśmy najżywiej reagującymi na sali osobami i nie wahałyśmy głośno się śmiać, gdy działo się coś śmiesznego. Bądź co bądź nie jest to wcale bardzo poważny film :).

Elizabeth Bennet jest jedną z moich ukochanych postaci książkowych, nie tylko dlatego, że nosi tak piękne imię i że tak rzadko bohaterki powieści nazywają się w ten sposób :).

Zdjęcia robione oczywiście w Bydgoszczy :). Promocja miasta trwa. Jeszcze cały wrzesień :).

Urocza sukienka, która mojej siostrze skojarzyła się z Liz Bennet, pochodzi z lumpeksu z Wiednia i mnie dotychczas kojarzyła się raczej z latami 30-tymi :). Widać, komu do czego bliżej :).

sukeinka - sh

pasek - od stu lat w szafie

sandały - Deichmann

Czytaj dalej

Udostępnij |

Starsze
Posty

Pages

Ouchy - Lausanne - Vaud

W oczekiwaniu na pociąg

Rakowiecka

Harmonia

Toskania

Przyzwoitka

Szare, szare gołębie

Think Pink! 2

Duma i uprzedzenie

O mnie / About me

Tu mnie znajdziesz

Tagi

Archiwum

Obserwatorzy

Popularne posty

Facebook

Kontakt